ในหลายองค์กร ความติดขัดเชิงปฏิบัติการมักถูกมองว่าเกิดจากลำดับชั้น
แต่ในความเป็นจริง สาเหตุแทบไม่ใช่ระดับผู้บริหาร
จุดที่เกิดแรงเสียดทานมากที่สุดคือ “รอยต่อ” ระหว่างทีม — จุดที่ต้องประสานงาน แบ่งปันข้อมูล หรือทำงานร่วมกัน
การลดแรงเสียดทานโดยไม่แตะโครงสร้างลำดับชั้นทำได้ และมักได้ผลกว่าด้วย
-
กำหนดความรับผิดชอบให้ชัดเจนในแต่ละขั้นของกระบวนการ
แรงเสียดทานเกิดขึ้นเมื่อสองทีมคิดว่าตนรับผิดชอบงานเดียวกัน หรือไม่มีใครคิดว่าตนรับผิดชอบ
ความกำกวมทำให้เกิด “พื้นที่สีเทา” ที่ทำให้ทุกอย่างล่าช้า
การระบุให้ชัดว่า “ใครทำอะไร และมีอำนาจตัดสินใจแค่ไหน” ช่วยลดปัญหาได้ทันที -
ทำให้ความเชื่อมโยงสำคัญเป็นเรื่องชัดเจน ไม่ใช่เรื่องสมมติ
กระบวนการทำงานไม่ใช่ชุดของงาน แต่เป็น “ห่วงโซ่ของการพึ่งพา”
เมื่อการพึ่งพาใดเป็นเรื่องไม่ชัดเจน ทีมต้องแก้ปัญหาเฉพาะหน้าเอง ซึ่งเป็นต้นตอของแรงเสียดทาน
การทำให้การพึ่งพาเหล่านี้ปรากฏชัดเจนช่วยให้การทำงานนิ่งขึ้น -
ทำให้ขั้นตอนการส่งต่อข้อมูลเรียบง่ายที่สุด
ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ข้อมูล แต่อยู่ที่วิธีการเคลื่อนที่ของข้อมูล: ข้อความกระจัดกระจาย การอนุมัติหาย ช่องทางหลากหลาย คำสั่งไม่ตรงกัน
จุดส่งต่อข้อมูลที่เรียบง่ายช่วยลดความสับสนได้โดยไม่ต้องเปลี่ยนโครงสร้างลำดับชั้น -
กำหนดจังหวะการประสานงานที่สั้นและสม่ำเสมอ
ไม่จำเป็นต้องปรับโครงสร้างเพื่อทำให้องค์กรไหลลื่นขึ้น
เพียงกำหนดรอบการซิงค์ที่คงที่และกระชับ: สถานะ ปัญหาที่ติดขัด และการตัดสินใจที่ต้องการ
แรงเสียดทานไม่ได้เกิดจากลำดับชั้น แต่เกิดจาก “ความเงียบ” ระหว่างทีม
การลดแรงเสียดทานไม่ใช่การปรับอำนาจ
แต่คือการลดความกำกวม ทำให้จุดเชื่อมต่อชัดเจน และทำให้กระบวนการอ่านออกได้ง่าย
สิ่งที่ขัดขวางไม่ใช่ลำดับชั้น
แต่คือพื้นที่ระหว่างทีมที่ไม่เคยถูกกำหนดให้ชัดเจน